MyTotem

Archive for the ‘Cultureel ondernemen’ Category

Leuk! De gratis WeekendvanVergetenKunst-audiotour, gemaakt door @mytotemtweets – stichtingkunstencultuur-debilt.nl/?p=1384 via @@SKCdebilt

— SKCdebilt (@SKCdebilt) 18 april 2013

(Gastblogger Roel Timp)
Waarom in de zomervakantie naar het buitenland? Deze vraag stel ik mijzelf elk jaar. Natuurlijk is mooi weer en een andere cultuur niet te versmaden. Toch schaam ik me er regelmatig voor hoe weinig ik mijn eigen land werkelijk ken. Onze familie is van de categorie cultuursnuivers. Van ‘een beetje opgenomen worden door de plaatselijke bevolking en de dagelijkse bezigheden’. Nou, dat kan in Nederland toch ook?

Afgelopen zomer stonden we met z’n vieren met onze bejaarde vouwwagen op een weilandje in (toch weer) een Kroatisch boerendorpje. Bij gebrek aan een camping. Want de plaatselijke bevolking heeft geen notie van hoe mooi de omgeving is. Als Nederlander zie je meteen potentie voor een ressort; daar de slagbomen en WC’s en het animatieteam brengen we onder in het kippenhok.

Op nog geen kilometer van dit dorp staat een enorme kerk. En jawel, daar is lang geleden een wonder geschied. Eén keer per dag (en één keer per jaar op grotere schaal) worden busladingen Kroaten uit- en ingeladen om te getuigen en te genezen van lichamelijke ongemakken. De plaatselijke bevolking regelt met verve het verkeer. Dat duurt een uur of twee. En dan is het weer stil.

Dat gaat in Nederland niet lukken. Wij zien beslist kans om zo’n fenomeen 24 uur per dag te laten renderen. Ik opteer voor meer spontaniteit en naïviteit. Kunnen we dit voortaan als uitgangspunt gebruiken om ons cultuurgoed tot een ‘commercieel succes’ te maken?

Roel Timp
Grafisch ontwerper, adviseur en mede-eigenaar Zo!Ontwerp, Haarlem

(Gastblogger Robert Wimmers)
Er waait een gure wind door het Nederlands museumlandschap. Met de regelmaat van de klok kondigen musea aan te moeten sluiten door het deels wegvallen van hun structurele subsidie. Toch klinkt er weinig maatschappelijk protest, anders dan uit de museumhoek zelf. Wat dat betreft voelt het huidige kabinet de tijdsgeest goed aan: deze bezuinigingen kosten hen geen kiezers. Is daarmee het failliet van het instituut museum bewezen? Objectief gezien eigenlijk wel. In alle redelijkheid kan gesteld worden dat musea zichzelf in hun huidige vorm als maatschappelijke voorziening hebben overleefd en nu de weg gaan van de stoker op de trein en de voddenboer met hondenkar. Tenzij het roer radicaal omgaat en men zich aanpast aan veranderende tijden.

Maar de veranderingen in de museumwereld zijn tot nog toe beperkt gebleven tot gerommel in de marges. De tijd is dus gekomen voor een grondige herijking van het instituut museum. Musea kenmerken zich, net als het onderwijs, door een zeer sterke aanbodfilosofie: de staf bepaalt wat zij op welke wijze aan het publiek voorschotelen. In een markt van schaarste of monopolies kom je daar nog mee weg. Musea concurreren echter al decennia op een immer uitdijende markt van mogelijkheden om de dag te vullen. Zij leggen het af tegen dagrecreatieve voorzieningen die een hoge mate van vermaak koppelen aan een lager instapniveau. De enige weg waarop musea als maatschappelijk verschijnsel kunnen overleven, is tegemoet te komen aan de vraag vanuit de markt.

Dat vereist een mate van ‘omdenken’ die slecht weinigen gegeven zal zijn en dit belooft dus weinig goeds. Het vraagt er namelijk om dat je je eigen bestaan en bestaansvorm indringend ter discussie stelt, het vraagt om over je eigen schaduw heen te stappen. Bovenal vraagt het aansluiting vinden bij sectoren waarvoor het marktdenken de normaalste zaak van de wereld is. Dat gaat veel en veel verder dan het op een iets andere manier, met een technisch snufje opgeleukt, aanbieden van hetzelfde. Alleen door een goed verhaal centraal te stellen en dode dingen tot leven te brengen zal men de interesse van het publiek hervinden, want verhalen, daar waren, zijn en blijven mensen dol op. Eigenlijk wil ik dus geen vitrine meer zien!

Robert Wimmers
sr. Adviseur Ruimtelijke Ordening en Recreatie bij Grontmij
en Voorzitter van Stichting Archeologisch Themapark Limes

De smid vertelt