MyTotem

Wat is MyTotem?

Mensen zitten vol verhalen. Verhalen horen bij locaties. Ze zijn altijd ergens gebeurd. MyTotem probeert die verhalen te vangen en te bewaren op de locatie zelf. MyTotem bedenkt, ontwikkelt en produceert verhalen-projecten, verhalenkaarten, luister- en verteltochten, fietstochten met verhalen, publieksparticipatie, location based audio apps for smartphones, biografisch werk, tentoonstellingen en nieuwe dingen die nog komen. MyTotem is een advies- en productiebureau voor verhalenprojecten, of anders gezegd een verhalenmakelaar.

Je eigen verhaal op papier?

Of ben je een echte rasverteller en maken we er meteen een audiotour van! Dat kan! Kijk op MyTotem-Levensverhalen.nl voor meer informatie, werkwijze en tarieven.

Posts Tagged ‘DISH 2011’

Vele handen maken licht werk

Crowdsourcing is sinds 2006 een bekende term als samenvoeging van ‘outsourcing’ en ‘crowd’. Vrij vertaald: heb je extra handen of kennis nodig, koop het dan niet in, maar vraag het publiek om mee te doen. Vooral in de erfgoedsector is dit fenomeen goed gevallen. Het meest inspirerende crowdsourced erfgoedproject van de hele wereld krijgt deze week de DISH Award 2011 uitgereikt tijdens de DISHconferentie van 6 tot 9 december in Rotterdam. DISH staat voor Digital Strategies for Heritage. De bezoekers van de conferentie bepalen wie van de 5 genomineerden het meest licht werpt op ’new horizons’ (de voertaal is Engels) en de trofee mee naar huis mag nemen.

Een goed initiatief, maar jammergenoeg zijn 4 van de 5 genomineerden projecten van het type: vele handen maken licht werk. Het publiek wordt in dit soort projecten gevraagd mee te helpen aan werkzaamheden die het best te omschrijven zijn als puur monnikenwerk, zoals het indexeren en transcriberen van archiefstukken. Een index verwijst naar de inhoud van een bepaald archief of archiefstuk, vaak persoonsnamen of geografische lokaties die voorkomen in de originele stukken. Een transcriptie is een ‘overgeschreven’ cq ‘vertaalde’ versie van een oud handgeschreven archiefstuk. Niet iedereen kan oude documenten goed lezen. Het is heel goed dat instellingen voor deze noeste arbeid hulp zoeken bij ‘de crowd’ om zo archieven sneller toegankelijker te maken. Maar of je dit nu aantrekkelijker maakt met een (kinderlijk) computerspel zoals de National Library of Finland doet of niet, het verandert niets aan het resultaat. De collectie blijft ongewijzigd, alleen met een (sterk) verbeterde toegankelijkheid.

Als we de bestaande strategieën verbeteren, dan komen we nog steeds uit op hetzelfde resultaat. Wanneer het publiek het verlengstuk van de archivaris wordt, verandert er in wezen niets. Pas wanneer we de dingen echt anders gaan doen, komen we uit bij de ‘new horizons’, ook in digitale strategieën voor cultureel erfgoed. Slechts één genomineerde nodigt het publiek uit om zeer specifieke kennis te delen. Kennis die het museum zelf niet bezit, en waarvan ze slechts vermoeden dat die kennis bestaat. In de wetenschap dat elke dag telt is het United States Holocaust Memorial Museum met het project Remember me? een zoektocht gestart door het geheugen van het publiek. Elf duizend foto’s van Joodse kinderen die door de Tweede Wereldoorlog hun familie zijn kwijtgeraakt, zijn geëtaleerd op de website. Met dit project acteert het museum midden in de leefwereld van hun doelgroep. Het museum faciliteert de groei van de collectie verhalen én blijft de expert als beheerder van die collectie. Met nieuwe web en social media technieken verzamelen en beheren zij de kennis, herinneringen en verhalen uit die doelgroep. De collectie verandert dankzij het publiek, dankzij crowdsourcing. Dat zijn ‘new horizons’. We hebben een winnaar!

Emke Teitsma
Verhalenmakelaar
www.mytotem.nl